ଆଜିକାଲି ବିକାଶ ଠାରୁ ବିକାଶର ବିଜ୍ଞାପନ ବଡ଼ ହୋଇଯାଇଛି। କାମ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଉଦ୍ଘାଟନ, ପ୍ରକଳ୍ପ ସରିବା ପୂର୍ବରୁ ସଫଳତାର ପ୍ରଚାର, ଲୋକଙ୍କ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପୂର୍ବରୁ ସରକାରୀ ପ୍ରଶଂସାର ବ୍ୟାନର। ଏହା ଶାସନ କି ପ୍ରଚାର ଅଭିଯାନ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଆଜି ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଚେତନ ନାଗରିକଙ୍କ ମନରେ ଉଠୁଛି।
ଆମ ଦେଶରେ ଅନେକ କାମ କାଗଜରେ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ। ରିପୋର୍ଟରେ ରାସ୍ତା ହୋଇଯାଏ, ଫାଇଲରେ ସେତୁ ତିଆରି ହୋଇଯାଏ, ବିଜ୍ଞପ୍ତିରେ ହସ୍ପିଟାଲ ଆଧୁନିକ ହୋଇଯାଏ। କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ଗାଁ ଲୋକେ କାଦୁଅରେ ଚାଲନ୍ତି, ରୋଗୀ ଆମ୍ବୁଲାନ୍ସକୁ ଅପେକ୍ଷା କରେ ଏବଂ ଚାଷୀ ଆକାଶକୁ ଚାହିଁ ରହେ।
ରାଜନୀତି ଏବେ ସେବା ନୁହେଁ, ଏକ ବିଶାଳ ଷ୍ଟେଜ୍ ଶୋ'। ଏଠାରେ ସଂଳାପ ପୂର୍ବରୁ ଲେଖାଯାଏ, ହସ ପୂର୍ବରୁ ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଏ ଏବଂ ଲୁହ ମଧ୍ୟ କ୍ୟାମେରା ସାମ୍ନାରେ ଝରେ। ଲୋକଙ୍କ ସମସ୍ୟା ଯେତେବେଳେ ଭୋଟରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ନେତାଙ୍କ ଗାଡ଼ି ଗାଁକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଭୋଟ ସରିଗଲେ ପୁଣି ସେହି ନୀରବତା।
ବିଚିତ୍ର କଥା ହେଉଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଫଳତା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ନା ଗୋଟିଏ ବାହାନା ପ୍ରସ୍ତୁତ। ବର୍ଷା ହେଲେ ବର୍ଷା ଦୋଷୀ, ଖରା ହେଲେ ପାଗ ଦୋଷୀ, ଟଙ୍କା ନଥିଲେ କେନ୍ଦ୍ର ଦୋଷୀ, ସମସ୍ୟା ବଢ଼ିଲେ ପୂର୍ବ ସରକାର ଦୋଷୀ। କିନ୍ତୁ ଦାୟିତ୍ୱ ନେବାକୁ କେହି ଆଗକୁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏବେ ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ବଦଳିଗଲେ। ଆଗର ଭଳି କେବଳ ବାଜାର ଶବ୍ଦରେ ନାଚୁନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ମୋବାଇଲରେ ସୂଚନା ଦେଖୁଛନ୍ତି, ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି, ତୁଳନା କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଜବାବ ମାଗୁଛନ୍ତି। ଏହା ହେଉଛି ଗଣତନ୍ତ୍ରର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି।
ଯେଉଁମାନେ ଭାବୁଛନ୍ତି ବଡ଼ ବଡ଼ ବ୍ୟାନର, ବାଜା ଓ ନାରାରେ ସବୁକିଛି ଲୁଚାଇ ଦିଆଯିବ, ସେମାନେ ସମୟର ସଙ୍କେତ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ଜନତା ଆଜି ଅଭିନୟ ନୁହେଁ, ଫଳାଫଳ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଭାଷଣ ନୁହେଁ, କାର୍ଯ୍ୟ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ପ୍ରଚାର ନୁହେଁ, ପାରଦର୍ଶିତା ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ଏହି ଲେଖା କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି, ଦଳ କିମ୍ବା ସଂସ୍ଥା ବିରୋଧରେ ନୁହେଁ। ଏହା ସେହି ପ୍ରବୃତ୍ତି ବିରୋଧରେ, ଯେଉଁଠାରେ କାମଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ପ୍ରଚାରକୁ ଦିଆଯାଏ, ଲୋକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ମଞ୍ଚର ଅଭିନୟରେ ପରିଣତ କରାଯାଏ।
ସମୟ ଆସିଛି ବାଜା ଥମିବାର, ନାଟକର ପରଦା ନମାଇବାର। କାରଣ ଇତିହାସରେ ଅଭିନୟ ନୁହେଁ, କାର୍ଯ୍ୟର ହିସାବ ଲେଖାଯାଏ। ଲୋକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଜିତିବାକୁ ମଞ୍ଚ ନୁହେଁ, ମନ ଜିତିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଆଉ ବାଜିବନି ବାଜା... ନାଟକ ବନ୍ଦ...! ଏବେ ମଞ୍ଚରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ଆସନ୍ତୁ। ହାତରେ ମାଇକ୍ ନୁହେଁ, କାମର ପ୍ରମାଣ ଧରନ୍ତୁ। କାରଣ ଜନତା ଆଉ କେବଳ ତାଳି ମାରିବେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ହିସାବ ମଧ୍ୟ ମାଗିବେ।
Thanks for reading: ଆଉ ବାଜିବନି ବାଜା, ନାଟକ ବନ୍ଦ...!, Sorry, my English is bad:)